| NaTtAwAn J-I-A-...님의 프로필>> Nat - Ji - Ta << My S...사진블로그리스트 |  도구  도움말 |
|
>> Nat - Ji - Ta << My Story7월 28일 ยัยคนเพ้อเจ้อ กับ ข้อสอบมฤตยูยัยคนเพ้อเจ้อ กับ ข้อสอบมฤตยู
ตอนนี้เพิ่งสอบ mid term เสร็จ
หยุดตั้ง 4 วันแหนะ ไม่มีไรทำเลย
วันก่อนเพื่อนเราเอารูปมาให้ดู
มีรูป"พี่คนนั้น"ด้วยอ่ะ งานนี้เพ้อเจ้อขึ้นมาอีก อุตสาห์เลิกไปนานแล้วนะ (แอบเซฟรูปมาด้วยอย่าบอกเพื่อนเรานะ....อิอิ.....) พูดถึงสอบแล้วมันน่าช้ำใจนัก
ก้อคราวนี้เจี๊ยบเล่นป่วยตั้งแต่วันแรกของการสอบ กลับมาไข้ขึ้น ตัวร้อนจี๋เลย วิชาวันต่อมาเลย.....เละเทะ....T_T ที่โหดสุดสุด เหอเหอ Path อีกนั่นแหละ แทบอ้วกกันไปเลย ข้อสอบมาแบบกระดาษ F4 หนา 22 หน้ามีทุกรูปแบบ มีแบบถูกผิดแล้วต้องให้เหตุผลด้วยนะ ว่าทำไมข้อนี้ถูก แล้วทำไมข้อนี้ผิด งานนี้เล่นเอาเลือดซิบๆเลยค่ะคุณขา เพื่อนเจี๊ยบไปเที่ยวตราดกันอ่ะ
ขอให้สนุกมั่กๆนะ เจี๊ยบน่ะหรอ
ก้ออดไปตามเคยไง ไม่ต้องถาม T_T up แค่นี้ก่อนละกันนะ
นานๆจะได้เข้ามาซะที รู้สึกเหมือนทำปีละ 2 ครั้งเลยเนอะ P.S.
คิดถึงจิ๊ต แต่เราไม่มีเงินโทรไปหาอ่ะ :-P
..... T_T !! พวกแกลืมวันเกิดเรา !! T_T เรากะลางจะน้อยใจอีกแล้วนะ
..... ใหม่เราขอบคุณมาที่ให้น้องหมีเรานะ
เราชอบมากเลย :-)
1월 6일 เศร้า หนาว เหงาเศร้า
23 พฤศจิกายน 2549
ในที่สุด วันนี้ก็มาถึง
วันที่ทุกอย่างเปลี่ยนไป
วันที่คนๆนึงที่รักที่สุดหายไป
ไปยังที่แสนไกล
และไม่มีวันกลับมา
21 ปีที่รักกันมากขึ้นทุกวัน
คนๆนั้น ดีใจที่ฉันเกิดมา
คนๆนั้น ภูมิใจที่ฉันสอบได้ที่ 1
คนๆนั้น ชื่นใจที่ฉันกอดก่อนนอน
คนๆนั้น คนที่ฉันคิดถึงมากที่สุด
อยากฝากดาวบนฟ้า
ช่วยส่งความคิดถึงของฉัน
อยากฝากสายลม
ช่วยพัดพาความห่วงใยของฉัน
ให้คนที่แสนไกลคนนั้น
หลับให้สบาย
และบอกคนๆนั้นให้ฉันทีว่า
"รักอากงที่สุด"
----------------------------------------------------------------------------------------
หนาว
ลมหนาวพัดมาแล้ว
ใบไม้หล่นจากต้นลงสู่พื้น
คนใส่เสื้อหนาวสีสวยกันใหญ่
ใครๆก็มีความสุขกับความหนาว
และปีใหม่ที่กำลังมาถึง
ฉันยังคงเศร้า
ฉันยังคงเสียใจ
แต่ ฉันจะไม่ฟูมฟายอีกต่อไป
เพราะฉันรู้ว่า
คนแสนไกลคนนั้น
ไม่อยากให้หลานคนนี้
เป็นคนอ่อนแอ
แม้วันนี้ฉันยังคนร้องไห้อยู่ในใจก็ตาม
ความเศร้าค่อยๆจางไป
แม้จะไม่หมดไปจากใจ
แต่ฉันก็เข้มแข็งแล้ว
การสอบมาถึงอีกแล้ว
ความเครียดเข้ามาบดบังความเศร้าในใจ
ฉันก็เป็นเหมือนคนทั่วไป
ยังคงไขว่คว้า
ท่ามกลางความเหนื่อยล้า
ฉันยังมีความหวังในใจ
ว่าคนแสนไกล
ยังเป็นกำลังใจให้เสมอ
-------------------------------------------------------
เหงา
ความเหงากลับมาอีกแล้ว
แทนที่ความเศร้าในใจ
ใครๆก็ว่า
หน้าหนาวมาทีไร
ก็ต้องเหงากันทุกที
หน้าหนาวปีนี้
ฉันยังมีเพื่อนๆอยู่เหมือนเดิม
แต่ เริ่มมีน้ำซึมบ่อทราย
ค่อยๆแทรกมาตรงกลางระหว่างเรา
แม้ฉันจะหงุดหงิด
แม้จะไม่พอใจ
ก็ข่มใจไว้ซะ
ฉันไม่หวังในตัวใครอีกแล้ว
ไม่หวังให้ใครเป็นคนดี
ไม่หวังให้ใครมารอ
ไม่หวังให้ใครโทรมาหา
เพราะอะไรรู้มั้ย
เพราะเธอนั่นแหละ
คน"เคย"เป็นเพื่อนกัน
คนที่"เคย"คิดว่าดีที่สุด
คนที่"เคย"คิดว่ารักที่สุด
คนที่"เคย"ทำให้เสียใจ
คนที่"เคย"หักหลังกัน
แต่วันนี้
อยากขอบคุณเธอนะ
ที่ทำให้ฉันโตขึ้น
เข้มแข็งขึ้น
พอแล้วหละ
วันนี้เขียนอะไรมากมาย
พูดมั่วรวมกันไปหมด
ใครอ่านต้องเบื่อแย่เลย
9월 3일 หม่นหมองได้เวลา up ซักที ดองมานานและ
"ทนๆหน่อย เด๋วอีก 3 ปีก็จบแล้ว"
ประโยคนี้ได้ยินบ่อยมั่กๆเลย
ปีนี้เรียนหนักมาก หนักจนจะรับไม่ไหวแล้ว
หนักที่สุดในชีวิตเลย
เรียนตั้งแต่ 8 โมงเช้า ถึง 5 โมงเย็น
แต่ไม่ใช่แค่นั้นเลย
บอกวันต้องมีงานทำต่ออีกเกือบทุ่ม
มหาลัยเคยให้เรียนได้มากสุด 22 หน่วยกิตต่อเทอม
เราก็เลยได้เรียน 22 หน่วยกิตต่อเทอมจิงๆ
ตอนนี้ก็หาข้อมูลทำรายงาน Microbiology
อาจารย์เค้าในตัวอย่างมา เราต้องเอามาเพาะ และแยกเชื้อ
แล้วก็ทดสอบทางชีวเคมีว่าเปงเชื้อ bacteria อะไรบ้าง
เจี๊ยบได้ lung swab (ของเหลวจากปอด) ของ pig มา
ตอนนี้ทดสอบไปเกือบเส็ดแล้ว
คิดว่าน่าจะเปงเชื้อ
Pasteurella haemolytica กับ Streptococcus spp.
เริ่มม่ายรุเรื่องแล้วล่ะสิ
เอาเปงว่าพอรุเชื้อว่าเปงอารายแล้ว
ต่อไปก็ต้องทำรายงาน
แล้วก็เตรียม present
เหนื่อยจัง
วันศุกร์ก็สอบ Physio อีก
อยากเรียนจบแล้ว
อยากมีเวลาว่าง
อยากไปเที่ยว
อยากดูหนัง
อยากร้องเกะ
อยากพัก...เฮ่อ!!
ตอนนี้โทรมมั่กๆ
เลยไม่อยากเจอเพื่อนโรงเรียนเลย
คนอื่นเค้ามีแต่สวยขึ้น
เราสิแย่ลง
จะกลายเปงหมีแพนด้าแล้ว
P.S.
คิดถึงจิ๊ต เมื่อไหร่จะได้เจอกันอีก
คิดถึงฝ้าย ทำไมเราว่างไม่ตรงกันซะทีนะ
คิดถึงทุม อย่าลืมหอบฝรั่งผมทองมาฝากเพื่อนด้วยนะ
ขอบคุนที่อ่านเราบ่นนะคะ 1월 1일 ปีใหม่แล้วปีใหม่ปีนี้น่าเบื่อมั่กๆ ม่ะด้ายปายหนายเลยอ่ะ
ปีนี้ได้หยุด 12 วันแหน่ะ แต่ก็ยังต้องอ่านหนังสืออีก
ก็ Neuroanatomy ยังม่ะด้ายสอบเลย แล้วยังต้องทำรายงานอีกอ่ะ
น่าเบื่อมั้ยล่ะ
ตอนวันที่ 24-25 ธ.ค. ที่ผ่านมา
ที่คณะเค้าไป trip น้องกันที่อ่าวมะนาว
เจี๊ยบม่ะด้ายไปอีกตามเคย
อยากไปมั่กๆเลย แต่หม่าม้าม่ะให้
เจงๆเจี๊ยบเปงคนชอบอยู่บ้านนะ
แต่นี่ไปกะเพื่อนเปงครายก้ออยากไป
เวลาอยู่คนเดียวมันเหงานะ
อยากมีคนคุยด้วย
แต่รุสึกเหมือนม่ายมีครายอยากคุย
เคยเปงมั้ยล่ะแบบนี้
วันนี้พอก่อนนะ เขียนอารายยาวๆม่ะค่อยเก่งด้วย
มั่กๆเข้าเด๋วรุสึกแย่ลงอีก
อ่านหนังสือม่ะทันด้วย
P.S.
เจี๊ยบคิดถึงจิ๊ตมากนะ เมื่อไหร่จะกลับซะที
ฝ้ายทามมายแกม่ายโทรมามั่งเลย
นุกเราขอบคุณนะที่แกยังคิดถึงเรา เรารักแกนะ (แม้ว่าแกอาจจะม่ะด้ายเข้ามาอ่าน)
8월 10일 อปรมีนา ปรมา ลาภาเห็น title มั้ย มันเปงสิ่งที่ใครๆก็ต้องการ
"อปรมีนา ปรมา ลาภา การอยู่เหนือมีนเป็นลาภอันประเสริฐ"
เจี๊ยบตกมีน Anatomy หละ เปงงาย สะจายมะ
รู้หละว่าขยันมะพอ เฮ่อ!!ทำตัวเองแท้ๆ
ตอนนี้เจี๊ยบถือศีลแก้บนอยู่ ต้องทำ 8 วัน ตอนนี้ทำได้ 4 วันก่าๆแล้วหละ ที่จริงก็รู้สึกดีนะ มะต้องไปว่าใครเค้า แต่บางทีมันก็อึดอัดนะ ก็มันเปงสันดานคนชอบเม้าท์น่ะ คันปากยิกๆเลยหละ
ทำไมจะมาแก้บนเอาตอนนี้น่ะหรอ เด๋วจะมาเล่าละกันนะ ตอนนี้ต้องหาข้อมูลไป present เดือนหน้า เรื่อง placenta (รก) น่ะ หายากเปงบ้าเลย
ไปก่อนนะจ๊ะ 6월 18일 My Hard Momentตอนนี้เปิดเทอมมา 2 อาทิตย์แล้ว ปี 2 นี่เรียนยากมากกกกกกกก ไม่มีเวลาว่างเลยหละ เครียดกันหญ่ายเลย เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าการเปงสัตวแพทย์มันยากเหมือนกัน ตอนแรกก็รู้อยู่แล้วนะว่ามันเรียนหนัก แต่ก็ไม่รู้ว่าจะหนักขนาดนี้ "ช้านจะรอดมั้ยเนี่ย" เฮ่อแต่ยังไงก็ต้องเรียนให้ได้หละ ก็เลือกแล้วนี่หน่า แต่ก็ยังดีนะที่ถึงจะยาก ก็ยังชอบอยู่น่ะ
PS. คิดถึงจิ๊ตมากนะ (มะรุว่าจิ๊ตจะเข้ามาดูป่าว) รักเพื่อนทุกคนมากค่ะ 5월 24일 My StOrYโว้ๆ วันนี้เจี๊ยบไปคณะมา เจอน้องรหัสด้วย มันรุสึกดีเหมือนกานนะที่ได้เปงพี่กะเค้าแล้ว ตอนปี 1 หรอ คิดว่าขึ้นปี 2 แล้วแก่แน่ๆเลย แต่ตอนนี้มะคิดละ ปี 2 ก็ยังเดะอยู่แหละ อิอิ
คอมพ์เครื่องเน้มะค่อยมีรูปอ่ะไว้จะหามาลงละกันนะ มะรุจาเขียนไรแล้ว เอาเปงว่ามิสทุกคนละกานน้าคะ
SoNg ชอบเพลงนี้จัง >>รักแท้ ของ Armchair<< อยู่กับตัวเอง ในวันที่เงียบเหงา |
||||||
|
|
